Kveldssong

Fire stryk på kvart eit kinn
så ynskjer me velkomen inn -
til englar og til stjernelys
Så er det vel god natt då, på eit vis
Så er det vel god natt på eit vis

Odd Nordstoga

Småspurv

Desse små vennene er fredelege og greie. Ikkje bråkar dei. Ikkje hiv dei fuglefrø på golvet. Og ikkje bit dei Vestablikkmannen heller.. Det er han glad for!

Eg har nemleg hatt papegøye. Ein nydeleg blåpanna Amazon. Men han dreiv med alle dei ovennemde bedriftene. Og det siste vart ganske utfordrande etterkvart. Så ein av mennene måtte ut. Eg er glad eg valde som eg gjorde..;-)

Desse fuglane skal gjennom fleire prosessar før dei er ferdige. Eg lovar å leggje ut fleire bilete etterkvart.

Mint Nostalgia

Kva er det med denne fargen, som gjer meg mo i knærne og tom for ord? Eg mins godt 80-talet - eg hadde høgt hår og bestefarskjorte i mint. Altså kan det vere snakk om heilt ordinær nostalgia. Eg er i rette alder for det.

Fargen kjem igjen i motebiletet med ujamne mellomrom. No er det lenge sidan - og den kjennes frisk og ny.
Under kjem fargen eg syns passar best saman med mint, lakserosa eller oransje.

Gul

Ein kjem ikkje utanom gul. Absolutt ikkje berre brukande til påskepynt. Gul farge viser seg fram, står ut som eit utropsteikn.

Gangen vår er utan dagslys. Då hjelper det på med litt farge. Jukse inn litt sollys...

Draumeland

Flyte avgårde i eventyr etter eventyr. Vere helten i dei alle. Sveve. Vere vektlaus. Alt er mogeleg når ein drøymer.

Håper du får gode draumar inatt!

Dvale

Men berre tilsynelatande. Naturen førebur seg. Under snøen ligg knoppar klare. Grønt sprengstoff - klart for ein ny vår.

Inne tar me våren litt på forskudd, mens me ventar. Ha ein fin mandagskveld!

Engleskule

Ja, temmeleg forseinka. Dei skulle ha dalt ned til jul, men er ferdige no. Jammen godt då, at englar trengs heile året!

Trass i påtrengande engleinflasjon frå royalt hald, så held eg likevel fast på englane mine. Og om dei har venger eller ikkje, er ikkje så nøye. Keramikkenglane mine blir likevel tradisjonelle flygande vesener.

Ha ei flott helg!

Steinar søv ikkje..

Men jammen er dei gode å halde i handa. Snu og vende på ein rund stein. Lite kan gå gale då.

Eg kan nok kallast steingalen. I rette forstand. På ei rullesteinstrand på Jæren eller i Spania, vil du vanskeleg få kontakt med meg. Plukke ein stein eller to. Kjenne på dei. Vurdere. Kanskje nett denne er den finaste?

Eigentleg er det ganske naturstridig at eg likar stein så godt. Eg vaks opp på ein gard, der gråsteinen tøyt opp over alt. Me plukka og plukka. Og plukka igjen. Og dette var lenge før det vart snakk om barnearbeid..;-)

Men steinar søv altså ikkje. Ikkje søv ungar som stein heller. Men det er ein annan historie.

Harpermania

Vestablikkmannen kom heim frå USA igår, og hadde slept med seg eit vidunder av ei bok! Praktboka veg minst 3 kg, og er gåve frå mor og far.(Tusen takk!)

Charley Harper var ein amerikansk kunstnar som var spesielt opptatt av dyr og dyreatferd. Han hadde ein måte å forenkle naturen på, han pleidde sei at han "talte vengene og ikkje fjørene", og akkurat dette gjer at bileta er like tiltalande idag som då dei vart laga. Han kalla sjølv stilen for "realistisk minimalisme."

Eg er stor fan! Trur bileta rettferdiggjer seg sjølve...

Minstejenta er minst like facinert som mor av kjempeboka.

Denne og liknande grafiske bøker kan du kjøpa på Amazon.com.
Du kan lese meir om Charley Harper her.

Prosjekter

Som dame er eg vant til å multitaske. Det gjeld òg i min kreative verden. Eg har alltid minst tre prosjekt på gong samtidig. Eg likar å sjonglere mellom dei forskjellige mediene, litt her og litt der. For å vere litt høgtflygande, så trur det gjer at energien flyt friare. Når eg malar må eg med jamne mellomrom ta eit steg tilbake for å sjå biletet på avstand. Sjå om alt stemmer. Sjå biletet med nye auge.

Når ein skiftar mellom forskjellige medier, blir det som om ein tar eit skritt tilbake. Nullstillar seg. Ser som for fyrste gong. Det er lurt. Av og til er alt ein gjer å gå fram og tilbake... Då er det på tide med ein kaffikopp:-)

Det fyrste biletet her er frå eit litt hemmeleg prosjekt. Det er alt eg kan vise no - så lovar eg å vise det i sin heilhet etterkvart. Håpar det fell i smak hjå dei som får det:-)

Dei andre bileta er collageleik. Dei litt sorgfulle ansikta treng ei meining, ein samanheng. Så er det vel mitt ansvar å gje dei det...