Mi tid

Heime igjen etter turen til sommarlege København. Eg er slett ikkje overraska over at nordmenn likar seg der. Det gjorde eg òg!

Mange inntrykk ligg i kø til bearbeiding. No er det ryddetid. Både her og der.

Den nordiske kongressen eg var på hadde fått laga sin eigen kopp, designa av keramikar Anne Black. Så fin, så fin!

No er tida mi eiga igjen. Skuldrane på plass, og presset borte. Det skal nytast! Symaskina skal fram igjen frå kasjotten. Hurra!

Sjå meir av Anne Black her.

Ha ein nydeleg førsommardag!

Nyansar

Eg er glad i farge og mønster. Nesten til det ekstreme. Takka vere Vestablikkmannen tar det ikkje heilt av heime hjå oss. Det kunne det nok ha gjort...

Men av og til likar eg òg å kvile blikket på nøytrale fargar. Det kjennes godt.

Ha ein superfin vårdag!

Barbeint

Rart å tenke på at så mjuk har eg òg vore. Eingong. Men uansett. No er desse nydelege babyføttene snart klare for å prøve seg på sommar og uteliv.

Berre vente litt - til sommaren har fått eit lite fotfeste.

Ha ein finfin søndagskveld!

Til lintøyskapet

Når eg ein gong får meg lintøyskap, skal det vere velduftande og skinande. Tellekantar og nystrokne putevar. Nett som ein Blenda-reklame.

Sengetøyskapet no husar alt for mykje anna enn bare sengetøy. Men det er jo lov å drøyme, ikkje sant? Og det luktar iallefall godt der, for lavendelposane er på plass.

Ein må begynne i det små.

Ha ein flott Grand Prix-dag - anten du ser på eller ikkje;-)

Skyggespel

Eit enkelt arrangement på bordet. Plutseleg funkla det i edelsteinar og gull. Vatn, netting og ei låg kveldssol gjennom glaset. Effektfullt!

Ha ein funklande vårdag!

På langtur

Blå har absolutt ikkje vore min farge. Men no kjenner eg at det er i ferd med å endre seg. Denne puta syns eg faktisk blei ganske fin.

Den er allereie på veg over Atlanteren, til ei som er glad i både blått og kattar! Gratulerer med dagen, Kathy!

Happy birthday, Kathy! Hope you get a wonderful day! This pillow is on its way to you. I know you will enjoy the cats..:-)

Koret

Når ein får ungar må ein ofte restarte den delen av hjernen som har med orden å gjere. Ungar elskar å teikne, klistre og rote. Gjerne helst der dei ikkje har lov.

Heime hjå oss er det nulltoleranse for teikning og klistremerker på veggane.

Dette koret fann imidlertid nåde hjå mor. I grunnen var det ganske sjarmerande. Kanskje det får henge litt.

Eg kan jo berre late som eg ikkje har sett det..?

Ha ein fin maidag!

Stille morgon

Morgonkaffi og De Lillos som syng "Tøff i pyjamas". Ellers er det merkeleg stilt i huset. Vestablikkmannen har tatt med seg ungane på tur. Så mor kan kvile og bli heilt frisk. Kanskje det då kan bli litt fortgang i det eg eigentlig skal gjere for tida.

Håpar du har ein fin morgon!

Kos med pus

Ja, eg veit. Eg skulle ikkje sy. Eg må visst sette symaskinen i forvaring til etter København.

Idag vart det, etter nokre dagar i tenkeboksen - ein koseklut. Eller ein pus. Lillebror har allereie kvalitetssikra - og er godt nøgd...

Når eg får tid vil eg lage fleire slike, og legge ut i Epla-butikken. Den står førebels berre uopna. Eg satsar på betre tider for butikkopning og festivitas etterkvart...

Takk tante G, for det supermjuke og fine lakenet! Du ser det kjem til nytte:-)

Naturlegvis

Ta deg tid til å studere eit tre. Sjå på barken. Klappe litt. Snuse inn lukta.

Alle er forskjellige. Kvart tre har sitt eige uttrykk - sitt eige fingeravtrykk.

Eg har mitt eige favoritt-tre. Treet oppe til venstre i kollasjen. Det er så mangfaldig - så fullt av levd liv. Klokt. Mest som eit gamalt ansikt.

Då eg var mindre, ville eg vurdert tre etter kor gode dei var å klatre i. No for tida har eg andre kriterier. Sjølv om eg framleis av og til svingar meg frå grein til grein, iallefall i plommesesongen...

Og så øksa. Hm... Eg hadde nok ikkje likt om nokon ville felle treet mitt. Men om eg er glad i tre, så er eg òg glad i kulturbeite. Eg likar opne landskap, beitelandskap. Eg likar å sjå fjorden, likar at det ikkje veks til kratt overalt. Så tre må av og til vekk.

Og lite slår vel lukta av sagflis og bål.